Pierwsze godziny w Koronach

Dodano: 30.09.2026
Kategoria: Jak przeżyć

Ta strona jest dla kogoś, kto dopiero wchodzi do świata. Opisuje akt I — Kolonistów: wspólną wędrówkę na południe i zakładanie osady, zanim powstaną kompanie i działki.

Akt I w skrócie

  • Zaczynacie razem jako koloniści z północy. Idziecie grupą na południe, po drodze stawiacie obozowiska, a w dobrym miejscu zakładacie osadę.
  • Klasy nie wybierasz: każdy ma tę samą postać. To, co umiesz, wynika z tego, co wypracujesz, a poziomy rosną wolno — zawartość gry ma starczyć na całą edycję.
  • Kompanii jeszcze nie ma (gracze zakładają je od aktu II), więc każdy jest obywatelem, ale nikt nie ma jeszcze badań ani prawa nauki wyższych zdolności. Dlatego duże stanowiska, które ich wymagają (na przykład piec kamienny czy tartak), są zamknięte dla wszystkich. Podstawowa droga z gry zostaje otwarta.
  • Ziemia jest wspólna: działek nie zajmuje nikt, nawet Korona, i wolno siać wszędzie.
  • Miedź i brązy kuje każdy. Żelazo da się wytopić, ale przekuć je można dopiero od aktu II. Kupcy nie sprzedają niczego z żelaza ani stali — takie wyroby zrobią gracze.
  • Wyrw, siedlisk wyrw i najazdów jeszcze nie ma. Groźne są zwierzęta, stwory rdzy, zima i własna nieostrożność.
  • Mapa jest włączona (klawisz M). Aktualny akt i poziom zagrożeń pokazuje strona główna vintage-przygoda.pl.

Pierwsze godziny: co robić

  • Podstawy. Narzędzia z kamienia i krzemienia, ogień, schron. Trzymaj się grupy — start jest wspólny nieprzypadkowo.
  • Zamknięta izba. Ściany, dach i drzwi, bez dziur, do 14 bloków w każdą stronę. Wystarczą prymitywne drzwi z kłód i patyków. Dopiero w takiej izbie łóżko staje się twoim punktem odrodzenia — pod celownikiem widać, czy łóżko jest „pod dachem”.
  • Ostrożnie ze zwierzętami. Pochodnia w ręce je płoszy. Duże zwierzęta na początku wygrywają — lepiej ominąć niż walczyć.
  • Okna. „Kompania i Korona” (klawisz U) pokazuje akt, twój status i zakładkę „Kamienie”. Statystyki postaci (klawisz C) pokazują dietę, wypoczynek i osłabienie po śmierci.
  • Podręcznik. Klawisz H, dział „Korony”. Jest w grze i zawsze zgadza się z tym, co działa.

Budowanie i kopanie

  • Ziemia i ubita ziemia spadają, gdy nie mają oparcia, więc dachu z nich nie zrobisz. Na dach nadają się ubijana ziemia, glina z sieczką, strzecha i cegły.
  • Ubijanie zmniejsza objętość: z 6 bloków ziemi wychodzą 4 ubitej, a z 6 ubitej — 4 ubijanej.
  • W kopalniach strop potrafi się zawalić. Chronią podpory z drewna, jak w zwykłej grze.
  • Ścięte drzewo przewraca się i leży jako kłody, które trzeba porąbać siekierą. Po zbiorze pole trzeba znów zaorać motyką.
  • Dym z ognisk i pieców zbiera się pod dachem. W zamkniętej izbie bez komina można się nim podtruć.

Jedzenie, sen i zima

  • Od diety zależy tempo nauki. Najedzony jesteś po potrawie z kilku grup, syty po świeżym posiłku, rozgrzany po ciepłym. Surowy owoc czy warzywo to przekąska, nie obiad.
  • Ciężka praca głodzi szybciej niż spacer. Strzałki przy pasku sytości pokazują, jak szybko teraz głodniejesz.
  • Nocy nie prześpisz. Łóżko daje za to wypoczynek: drzemka (kwadrans w łóżku) albo sen (wyjście z gry w łóżku) przyspieszają naukę na jakiś czas.
  • Dzień w grze trwa około 48 minut, miesiąc (30 dni) mniej więcej dobę, a pora roku około trzech prawdziwych dni. Zima to około trzech dni zimna — zapas musi być duży i musi wytrzymać, zanim się zepsuje.

Śmierć

  • Przy zerowym zdrowiu padasz nieprzytomny. Ktoś może cię opatrzyć i podnieść — to nie jest śmierć.
  • Kto ginie, budzi się w swoim łóżku, jeśli stoi w zamkniętej izbie; bez takiego łóżka — na spawnie świata. Dobytek zostaje przy zwłokach.
  • Przez 30 minut prawdziwego czasu po śmierci jesteś osłabiony: wstajesz z połową zdrowia, zbierasz połowę doświadczenia, a łóżko nie ładuje wypoczynku. Czas płynie też, gdy nie grasz.
  • Od aktu II łóżko trzeba ładować zębatką temporalną. Zbieraj zębatki: to surowiec, a nie waluta.

Kamienie milowe aktu I

Do aktu II prowadzą kamienie milowe — zadania, które wioska wykonuje razem, na wspólnej ziemi. Wykonane zadanie zgłasza każdy obywatel w oknie „Kompania i Korona” (klawisz U, zakładka „Kamienie”), a odbiera je król. Bez obowiązkowych kamieni aktu II nie będzie. Celem jest zdążyć przed pierwszą zimą.

  • Barak dla wszystkich. Wspólny dach i łóżka, w których każdy może się odradzać.
  • Palisada. Pierwsza osłona osady przed stworami rdzy i zwierzętami.
  • Wspólna kuchnia ze studnią. Palenisko, garnki, miejsce na zapasy i pewna woda, przy której gotuje cała wioska. W akcie II stanie się kuchnią dworu Korony.
  • Wspólna kuźnia. Kowadło, palenisko kowalskie i miejsce do wytopu dla wszystkich, przy Skarbcu. Pod koniec aktu zostanie przebudowana na Mennicę.
  • Skarbiec. Kamienny skarbiec w sercu osady. Korona trzyma w nim skarby i bije monetę, a w akcie II nad nim wyrasta Ratusz.
  • Zapas na zimę. Spichlerz we wspólnej osadzie z jedzeniem, które przetrwa zimę — potrawami co najmniej stopnia I.
  • Narzędzia z brązu. Pierwszy kilof z brązu — bez niego nie wydobędzie się rudy żelaza.
  • Ruda żelaza i pierwsza łupka. Żelazo da się wytopić, ale przekuć je będzie można dopiero od aktu II, gdy ktoś nauczy się kowalstwa żelaza.
  • Kruszec dla Skarbca. Złoto, srebro i miedź złożone w Skarbcu — zapas kruszcu Korony, z którego Mennica wybije pierwsze monety.
  • Mennica. Wspólna kuźnia przy Skarbcu przebudowana na mennicę Korony. Mennica bije monetę ze złota, srebra i miedzi ze Skarbca.
  • Korona Królewska. Wioska zbiera złoto, diament, szmaragdy i czerwone płótno, a król robi z nich koronę — znak swojej władzy.

Akt II włącza Admin. Wtedy teren osady zajmuje Korona, wspólna kuchnia staje się kuchnią dworu, a gracze mogą zakładać kompanie. Pojawiają się działki, wyrwy i kucie żelaza. Stan kamieni milowych widać na stronie głównej w „Stanie świata”.

Gdzie zgłaszać błędy

Na kanale Testy na naszym Discordzie. Wzór zgłoszenia jest w zasadach testów.

Więcej

Wszystkie wpisy są własnością Archiwów Vintage Przygoda

Zgłoś błąd w kronice