Prezentacja serwera

Dodano: 30.09.2026
Kategoria: Mechanizmy

Ta strona opowiada, czym nasz serwer różni się od zwykłego Vintage Story. Większość tych różnic wprowadza nasz mod vpkorony, a resztę dokładają mody z listy serwera; gra pobiera je sama przy wejściu na serwer. Szczegóły i tabele znajdziesz w podręczniku w grze (klawisz H, dział „Korony”), a tu jest opowieść: co to jest, po co i jak z tego korzystać.

Krótko o całości. Grasz w wymagającą edycję RPG o państwie wzorowanym na dawnej Rzeczypospolitej. Jest król z elekcji, kompanie, które zakładają gracze, i wioska, która rośnie w trzech aktach, a świat za palisadą robi się z każdym aktem groźniejszy. Postęp jest wolny na tyle, żeby zawartość gry starczyła na całą edycję. Wiele rzeczy, które w zwykłej grze robisz sam, tu wymaga badań kompanii albo pracy we dwoje.

Zasady zachowania są w regulaminie, a ustrój opisuje konstytucja. Jak wejść na serwer: Jak wejść na serwer.

Jedna klasa dla wszystkich

Nie wybierasz klasy. Każdy zaczyna jako kolonista, bez wrodzonych zdolności. Strój na start jest losowany, więc każdy wygląda trochę inaczej, a wszyscy noszą ten sam znak kolonistów — amulet z szyszki. To, co potrafisz, wynika z tego, co wypracujesz: poziomy umiejętności rosną z pracy, a wybrane zdolności odblokowujesz za punkty z tych poziomów. Okno umiejętności otwiera klawisz O.

Okno „Kompania i Korona” i podręcznik

Większość spraw załatwiasz w jednym oknie. Otwiera je klawisz U (do zmiany w Ustawieniach, zakładka Sterowanie). Klawisz K zajmuje okno umiejętności innego moda, dlatego jest U. Okno „Kompania”, z badaniami i misjami kompanii, otwiera też komenda /kompania okno. Menu ma zakładki:

  • Mój status — twoja karta: kompania, stopień, bieżący akt oraz zaproszenia do kompanii, które przyjmujesz albo odrzucasz;
  • Kompania — członkowie twojej kompanii, bieżące badanie i przycisk otwierający okno „Kompania” (Przegląd, Badania, Członkowie, Misje); bez kompanii podpowiedź, skąd ją wziąć;
  • Kamienie — kamienie milowe bieżącego aktu i ich stan; tu zgłasza się wykonane zadania;
  • Misje — przyjęte zadania Korony i skrzynki odbioru (tylko podgląd);
  • Działki — twoje paliki, najmy i ziemie, na których jesteś domownikiem. Zakładka tylko pokazuje; zarządza się w świecie;
  • Korona — tylko dla króla i dworu: dwór, rangi dworu i ziemia Korony.

Rzeczy, których łatwo nie cofnąć (wystąpienie z kompanii, wydalenie, zamknięcie kompanii, zwolnienie terenu), gra najpierw opisuje i czeka na twoje potwierdzenie przez minutę. Potwierdzasz przyciskiem w oknie albo komendą /potwierdzam, rezygnujesz przez /anuluj.

Podręcznik (klawisz H, dział „Korony”) to wiki wbudowane w grę. Jego strony o kompaniach i uprawnieniach dworu tworzą się z tych samych danych, które sprawdza serwer, więc nie rozjadą się z tym, co naprawdę działa.

Ustrój: król, dwór i kompanie

Króla wybierają gracze w elekcji: najpierw zgłaszają się kandydaci, potem wszyscy głosują. Król rządzi do końca edycji, ale większość czynnych graczy może go odwołać i zwołać nową elekcję. Jego urząd, czyli Korona, bije monetę, wystawia papiery własności i papiery koronne, rządzi stolicą i Rynkiem, osadza w stolicy urzędników Korony i powołuje straż. Do dworu może należeć każdy, a rangi dworu nadaje król.

Obywatelem jest każdy gracz: król, dworzanin, członek kompanii i ten, kto gra sam. Handlować może każdy.

Od aktu II gracze zakładają kompanie. Kompania powstaje z palika, który urzędnik Korony daje za wykonaną misję „Przywilej lokacyjny”. Kto postawi palik i nada kompanii nazwę, zostaje jej liderem. Kompanie mają trzy rangi: lidera, zastępców i czeladników. Gracz należy do jednej kompanii naraz, a po własnym odejściu czeka sześć godzin, zanim przyjmie zaproszenie do innej. Szczegóły: Kompanie: jak założyć i jak wstąpić.

Kompanie działają dopiero w akcie II. Wcześniej wszyscy pracują razem, a ziemią Korony zarządza król.

Zdolności: badania kompanii i wiedza na zawsze

To najważniejsza zasada serwera. Poziomy umiejętności zdobywa każdy, pracą. Za punkty z poziomów wybiera się zdolności. Zasada nauki jest jedna, taka sama w każdym drzewku rzemiosła:

  • Zdolności do poziomu 4 włącznie uczy się każdy sam. Nie trzeba kompanii.
  • Od poziomu 5 wzwyż zdolność wymaga prawa nauki. Daje je ukończone badanie twojej kompanii. Taka zdolność w oknie umiejętności jest zamknięta, z dopiskiem „Prawo nauki” i nazwą badania. Żeby ją zdobyć, musisz naraz: należeć do kompanii, która ukończyła to badanie, mieć dość wysoki poziom umiejętności i wolny punkt oraz dożyć aktu, w którym badanie jest dostępne.
  • Drzewka ogólne są wolne w całości: walka, przetrwanie, jazda, adaptacja temporalna, łupanie kamienia. Rybołówstwo i żeglugę też ćwiczy każdy sam; dodatkową premię doświadczenia w nich dają badania Rybak i Szkutnik.
  • Wyjątek: odporność na alkohol (z drzewka warzenia) jest wolna, bo to zdolność pijącego, a nie piwowara.

Co wyuczone, zostaje na zawsze. Odejście z kompanii ani jej rozpad nie odbierają ci zdolności. Zdolności zaczętej, a niedokończonej, po odejściu nie dokończysz. Możesz się oduczyć zdolności, żeby odzyskać punkt, ale wtedy nauczysz się jej ponownie tylko z prawem nauki (o ile leży powyżej poziomu 4).

Badania kompanii

Każda kompania ma drzewka badań: po jednej gałęzi na dziedzinę umiejętności oraz Kolej, Proch i wspólne premie kompanii. Węzeł to zdolność (prawo nauki) albo premia, która działa na ziemi kompanii. Badanie wymaga punktów badań, poprzednich węzłów i właściwego aktu. Punkty dają misje kompanii: lider albo zastępca je aktywuje, a materiały może dostarczać każdy członek u urzędnika Korony w stolicy. Część misji wymaga monet koronnych, które znikają z gry. Punkty wpadają same do bieżącego badania, które ustawia lider albo zastępca. Ukończone badanie nie cofa się, a Kronika ogłasza je na czacie i na Discordzie. Kompania nie ma poziomu, a tier to kolumna drzewka związana z aktem. Wszystko to opisuje strona Zdolności i nauka.

Każde ukończone badanie gałęzi daje członkom +1% doświadczenia w umiejętnościach tej gałęzi (najwyżej +15% na umiejętność), a w weekendy działa premia +30% do doświadczenia dla wszystkich graczy. Wszystkie premie, które na ciebie działają, pokazuje panel w oknie postaci (klawisz C).

Zdolności ze stopniami

Wiele zdolności ma stopnie: każdy kolejny punkt odblokowuje coś lepszego. Najniższy stopień bywa wolny dla wszystkich, wyższe wymagają prawa nauki z badania. Nie zawsze: część zdolności (na przykład zbroje) jest od początku tylko z badania. Kilka przykładów:

  • Kamieniarz — kliny do łupania skały w pięciu stopniach (miedź, brąz, czarny brąz, żelazo, stal; im lepszy metal, tym większy zasięg łupania) oraz dłuta do kamienia;
  • Myśliwy i Oprawca — łuk długi i refleksyjny, skrzynia-pułapka; lepszy hak rzeźnicki i szybszy rozbiór tuszy;
  • Garbarz, Siodlarz, Kaletnik — skóra barwiona, chromowana, twarda; uprząż; wyroby ze skóry; Tkacz (kołowrotek, krosno), Kuśnierz i Krawiec (najcieplejsze stroje, stroje wyjściowe i dworskie);
  • Piwowar — piwo z ziarna, miód pitny, beczka z kranem i kadź (cydr z owoców zostaje wolny);
  • Garncarz — Toczenie seryjne: kilka naczyń naraz;
  • Strzałowy — ładunki wybuchowe: na kamień wolne, na rudę i odłamkowe z badania;
  • Kowal żelaza — na drugim stopniu także żelazo meteorytowe.

Zdolności jakości (Mistrz kowalstwa, Mistrz kuchni, Mistrz zielarstwa) dają wyroby z jakością, której zwykły rzemieślnik nie zrobi. Wymagają wysokiego poziomu umiejętności, a pilnuje go gra. Progi znajdziesz w podręczniku w grze; na testach mogą się jeszcze zmienić.

Gdzie się uczy. Zdolności leżą w gałęziach badań kompanii: Kuchnia, Las, Kamieniołom, Budownictwo, Kuźnia, Mechanika, Kolej, Proch, Pole i zioła, Zwierzyna i woda, Krawiectwo, Garncarstwo i wspólna gałąź Kompania. Co w której, opisuje strona Zdolności i nauka.

Kowadło i epoki metali

Miedź, brązy, mosiądz, złoto, srebro, ołów, cynę i inne metale z „listy dozwolonej” kuje każdy, zawsze. Reszta czeka na epokę i zdolność:

  • żelazo — zdolność Kowal żelaza, od aktu II; żelazo meteorytowe wymaga jej drugiego stopnia;
  • stal, nikiel i pozostałe metale — zdolność Kowal stali (po Kowalu żelaza), od aktu III.

Łupkę żelaza wytopi w dymarce każdy, ale przekuć ją może tylko ten, kto zna Kowala żelaza. Kowadło jest narzędziem ręcznym, więc działa wszędzie, gdzie znasz zdolność. Bramka pilnuje kładzenia metalu na kowadle, uderzeń młotem i wyboru receptury; nie uderzysz też młotem w cudzy wyrób z metalu, którego nie znasz. Komunikaty mówią wprost, czy brakuje ci wiedzy, czy po prostu nie nadeszła jeszcze epoka.

Poziomy kowalstwa rosną za skończony wyrób, nie za same uderzenia — klepanie w kowadło na pusto niczego nie daje.

Stanowiska z modów

Wydajniejsze stanowiska z modów działają według jednej zasady. Postawić i rozebrać je może każdy, ale użyje ich tylko ten, kto zna odpowiednią zdolność (i stopień), a samo stanowisko musi stać na ziemi kompanii, która ukończyła badanie tej zdolności. Poza taką ziemią nie obsłużysz dużego stanowiska, a proces, który już trwa (pieczenie, wypał), kończy się sam. Na działce prywatnej duże stanowisko nie działa. Stanowiska Korony (na przykład młyn i kuźnia wodna z kamieni aktu) działają na ziemi Korony dla wszystkich. Zdolności ręczne (kowadło, kliny, mikstury) działają wszędzie, gdy je znasz. Podstawowa droga zostaje dla wszystkich:

  • piec kamienny — zdolność Piekarz (wyższy stopień); dla każdego zostaje: chleb w glinianym piecyku
  • dzieża napędzana wałem — zdolność Piekarz (najwyższy stopień); dla każdego zostaje: ręczna misa
  • wędzarnia — zdolność Masarz; dla każdego zostaje: solenie i suszenie
  • chłodnica do destylacji — zdolność Gorzelnik; dla każdego zostaje: cydr, wino
  • piwo z ziarna, miód pitny, beczka z kranem, kadź — zdolność Piwowar; dla każdego zostaje: cydr z owoców
  • tartak i rębak — zdolność Tartacznik; dla każdego zostaje: kozły i pniak
  • stały piec węglowy, retorty — zdolność Węglarz; dla każdego zostaje: zwykły mielerz
  • kliny do łupania skały — zdolność Kamieniarz: kliny; dla każdego zostaje: kopanie kilofem (kliny miedziane wolne)
  • ul ramowy, stojak na ramki — zdolność Pszczelarz ramowy; dla każdego zostaje: ul ceramiczny, kószka
  • kocioł do mikstur normalnych i silnych — zdolność Mikstury normalne / silne; dla każdego zostaje: słabe mikstury

Belki na kozłach piłuje każdy; zdolność Cieśla daje po prostu więcej belek z kłody, tym więcej, im wyższy stopień. W akcie I nikt nie ma jeszcze badań, więc te stanowiska są wtedy zamknięte dla wszystkich (poza stopniami wolnymi).

Mikstury powrotu i lotu są wyłączone. Omijałyby wędrówkę, straż, działki i odrodzenie przy łóżku.

Kuchnia: przepisy za zdolnościami

W kuchni zamknięty jest przepis, a nie stanowisko. Misę, rondel i garnek postawi i użyje każdy, ale ugotuje w nich tylko to, co umie. Gdy nie umiesz, ogień się pali, garnek stoi, a okno stanowiska mówi w fikcji, czego kucharz nie potrafi. Kucharzem jest ten, kto ostatnio ładował stanowisko; gdy wyjdzie z gry, jego garnek gotuje dalej.

W drzewku gotowania są trzy gałęzie:

  • Piekarz — wszystko z ciasta: chleby z dodatkami, placki, pierogi, muffinki, suchary;
  • Garkuchnia — garnek, rondel i beczka: zupy i gulasze z kilku grup, bulion, smalec, sosy, makaron, sałatki, ocet;
  • Masarz — mięso i nabiał: kiełbasy, kaszanka, pemmikan, peklowanie, wędzenie, twaróg, ser.

Każdy punkt w gałęzi odblokowuje przepisy kolejnego stopnia potraw:

  • 0 — Przykłady: surowe owoce i warzywa, krojenie, mąka, soki; Kto: każdy
  • I — Przykłady: mięso i ryba z ogniska, prosty chleb, owsianka i zupa z garnka z jednej grupy; Kto: każdy
  • II — Przykłady: chleb z dodatkami, kiełbasa, pemmikan, smalec, bulion, twaróg, wędzonka, danie z garnka z dwóch grup; Kto: pierwszy punkt w gałęzi; może go zdobyć każdy
  • III — Przykłady: placki, pierogi, muffinki, sałatki, dania z trzech grup i więcej, ocet; Kto: drugi punkt, po badaniu kompanii
  • IV — Przykłady: ser dojrzewający, sosy, glazury, dania „deluxe”; Kto: trzeci punkt, po badaniu kompanii

Potrawa z kilku składników ma stopień najtrudniejszego z nich, więc gulasz z pierogami jest stopnia III. Żarna i prasa do owoców nie są zamknięte, bo mąka i sok to surowce. Progi poziomów w gałęziach są robocze i mogą się zmienić po testach.

Co odblokujesz, widać z góry: w oknie umiejętności (klawisz O) opis każdej gałęzi wylicza przepisy na każdy stopień, a w podręczniku (H) strona „Kuchnia” pokazuje siatkę potraw, przy każdej z dopiskiem „Wymaga: Piekarz, stopień II” lub innej gałęzi.

Mechanika

Mechanika to osobna umiejętność. Doświadczenie daje składanie mechanizmów w siatce, od drewnianej osi po lokomotywę; stawianie bloków i praca maszyn nic nie dają. Drewnianą oś, przekładnię kątową, przełącznik i żarna zrobi każdy. Drewniany wirnik wiatraka i żagle zrobi każdy, kto ma Mechanikę na poziomie 3 (zdolność Wiatrak); młyn postawi i obsłuży każdy. Resztę odblokowują badania kompanii: w gałęzi Mechanika automatykę, siłę wody (koło wodne), młot mechaniczny, pulweryzator, brony i mosty oraz Szarańczarza (oswojona szarańcza, która jako konduktor sama prowadzi pociąg), w gałęzi Kolej wagonik, cały silnik parowy i lokomotywy, w gałęzi Proch proch i broń palną. Maszyny parowe działają od aktu II, stal i kolej od aktu III. Duże maszyny podlegają tej samej zasadzie co inne duże stanowiska: stoją na ziemi kompanii z odpowiednim badaniem.

Ziemia: paliki, papiery, najem

Od aktu II ziemia ma właścicieli. W akcie I cała ziemia jest wspólna i wolno siać wszędzie.

  • Działka to cały chunk: 32 na 32 bloki od dna świata po niebo.
  • Palik to blok z przegrodami na papiery własności. Zrobi go każdy. Pomieści najwyżej dziewięć papierów i trzyma najwyżej dziewięć chunków; na więcej ziemi stawia się następny palik (liczba palików nie ma limitu — ziemię ogranicza podaż papierów).
  • Papier własności kupuje się od Korony za monetę (albo dostaje w nagrodę). Nikt nie dostaje go z niczego, nawet Admin. Są trzy rodzaje: obywatelski (twoja ziemia), kompanii (ziemia kompanii; kupuje go u króla lider albo zastępca) i koronny (robi go tylko król z pieczęci wyrwy i poszerza nim ziemię stolicy).
  • Księga miernicza zajmuje i zwalnia chunki: prawy przycisk na bloku. Pierwszy chunk to ten z palikiem, każdy następny musi stykać się bokiem. Trzymana w ręce pokazuje granice w pobliżu.
  • Papier w paliku jest zajęty przez teren. Żeby go wyjąć, najpierw zwalniasz teren księgą (po potwierdzeniu).
  • Domownicy — w oknie palika wpisujesz nick i klikasz „Zaproś”. Zaproszony przyjmuje zaproszenie w oknie „Kompania i Korona” (U) albo komendą /dzialka przyjmuje. Domownik buduje i używa wszystkiego na twojej ziemi.
  • Wygasanie — jeśli właściciel palika obywatelskiego nie zajrzy do gry przez dwa tygodnie, jego ziemia wraca do wolnych, a papiery, które ją trzymały, przepadają. Palik zostaje jako porzucony i przejmie go każdy przyciskiem „Przejmij”. Wystarczy wejść do gry, żeby liczenie zaczęło się od nowa. Ziemia kompanii (dopóki kompania istnieje) i Korony nie wygasa.
  • Uprawy — siać wolno wszędzie, także poza działkami.
  • Mapa (klawisz M) ma zakładkę „Działki”: złoto to Korona, osobny kolor ma ziemia kompanii, kolor gracza to jego działka. Podpowiedź po najechaniu myszą mówi, czyja to ziemia.

Komendy /land do zajmowania ziemi są dla graczy zablokowane; wszystko robi się palikiem i księgą.

Ziemia kompanii

  • Ziemia kompanii to jeden spójny kawałek. Na początku jest nim chunk, na którym stoi palik kompanii.
  • Palik kompanii ma trzy przegrody, w każdej najwyżej trzy papiery własności. Papier własności kupuje u króla lider albo zastępca, za monetę koronną, po cenie, którą ustala król.
  • Ziemie kompanii mogą się stykać, ale nie mogą się nakładać. Obcy gracz na ziemi kompanii nie buduje, a najmu na niej nie ma.
  • Ziemia kompanii nie wygasa, dopóki kompania istnieje. Gdy kompania się rozpadnie, ziemia przepada, a budynki i skrzynie zostają bez ochrony.
  • Działka prywatna zostaje osobno i nie miesza się z ziemią kompanii. Wyrwy nigdy nie otwierają się na czyjejś ziemi.

Ziemia Korony i Rynek

Ziemia Korony to zamek, Rynek i trakty. Ma granice: wyznacza je palik Korony, a każdy papier koronny włożony do palika dodaje stolicy jeden kawałek ziemi. Papier koronny robi tylko król, z pieczęci wyrwy; pieczęć wyrwy może zrobić każdy gracz. Budują na ziemi Korony tylko osoby z uprawnieniem budowy (grupa „Dwór”). Ziemia Korony nie wygasa i nie wymaga papierów. Rynek jest wspólny; kram na nim stawia się przez najem.

Najem

Właściciel ziemi może wynająć jej kawałek: pokój w karczmie, kram, spichlerz. Wynajmują: właściciel palika obywatelskiego i Korona na swojej ziemi (król albo dworzanin z uprawnieniem najmu). Na ziemi kompanii najmu nie ma. Robi się to w oknie najmu (prawy przycisk na palikach najmu albo tabliczce najmu, od aktu II):

  • obszar zaznaczasz księgą mierniczą jako prostopadłościan (także pokój na piętrze);
  • właściciel ustala wzór waluty, cenę za dzień gry, najkrótszy i najdłuższy najem oraz dwa warunki dla siebie i swoich ludzi: czy mogą budować w pokoju i czy mogą używać w nim rzeczy. Domyślnie żadnego;
  • lokator czyta warunki, zaznacza „Znam i przyjmuję warunki” i płaci z góry monetami (albo innym przedmiotem) dokładnie takimi jak wzór;
  • opłacony czas jest nietykalny: właściciel nie przerwie najmu, a lokator dzień przed końcem dostaje przypomnienie. Po końcu dostęp wraca do właściciela wraz z tym, co zostało w środku.

Dzień w grze trwa około 48 minut prawdziwego czasu, a miesiąc gry ma 30 dni, czyli mniej więcej dobę.

Drzwi, zamki, włamania i petarda

Na działkach moda (paliki, ziemia kompanii, ziemia Korony) od aktu II obowiązują proste zasady:

  • Drzwi, furtki, klapy i łóżka może użyć każdy, chyba że są zamknięte kłódką. Skrzynie, piece i stoły — tylko ich właściciele i dopuszczeni.
  • Zamknięcie to kłódka na wzmocnionym bloku (wzmocnienie i kłódka to zwykłe mechaniki gry). Wzmocnienie ma sufit zależny od bloku i materiału: kamień, miedź, brąz, żelazo, stal — im lepszy materiał na dobrym bloku, tym dłużej trzyma. Sztuki dokładasz po kolei aż do pełna.
  • Zamek najmu: w wynajętym pokoju drzwi i pojemniki otwiera tylko lokator (a właściciel z jego ludźmi, jeśli warunek „używać” brzmi tak). Nie trzeba do tego kłódki ani wzmocnienia.
  • Włamanie jest możliwe tylko w porze włamań, którą ustawia administracja; gracz widzi ją w oknie „Kompania i Korona” (U), zakładka Mój status. Pokazuje ją też strona główna. Trzeba mieć narzędzie z metalu: łom, siekierę, kilof albo młot. Cios pada w rytmie narzędzia, a słabszy metal zdejmuje mniej punktów zamka i bardziej zużywa narzędzie. Nad celownikiem widzisz pasek „Zamek”. Po zejściu do zera znika kłódka, a drzwi zostają na miejscu.
  • Hałas: cios w zamek słychać dalej niż kopanie i skrzypi wyważanym drewnem, a co kilka sekund niesie się ciężki łomot z trzaskiem. Na czacie nie ma o tym wiadomości.
  • Rozbiórka: własny wzmocniony blok możesz zwyczajnie rozebrać, trzymając Shift przy kopaniu.
  • Petarda skraca włamanie. To pakunek prochu, który rzucasz jak kamień; przykleja się do pierwszego trafionego bloku i po kilku sekundach wybucha. Przyklejona do drzwi bije w zamek z pełną siłą, leżąca obok — znacznie słabiej. Bloków nie niszczy. Robi się ją z prochu górniczego, miedzi i sznurka, ale tylko po nauczeniu się zdolności Puszkarz (Kopanie), której może się nauczyć każdy. Działa dokładnie tam i wtedy, gdzie łom.

Po co to wszystko: własność ma mieć cenę i obronę, a kradzież ma być przygodą (wyprawą z narzędziami, planem, dobraną porą), nie klikaniem. Obrońca może przeciwstawić temu lepszy materiał i straż Korony.

Glejt Korony

Glejt to dokument Korony wystawiony na jednego gracza. Nikt nie sprawdza nikogo komendą: kto chce wiedzieć, kim jesteś, prosi o papiery. Na Glejcie jest twój nick i numer wystawienia; resztę (kompanię, stopień i urzędy na dworze) gra czyta z rejestru w chwili, gdy ktoś na niego patrzy, więc treść jest zawsze aktualna. Działek nie widać.

  • Jak pokazać: wyrzucasz Glejt, strażnik go podnosi, czyta w ekwipunku i oddaje. Ty decydujesz, komu.
  • Kto wystawia: król albo osoba z uprawnieniem „Wystawianie Glejtów”. Bierze pusty Glejt do ręki i przytrzymuje prawy przycisk na graczu obok; dla siebie z Shiftem.
  • Nowy unieważnia stary, a stary pokazuje „unieważniony”. Kradzież nic nie daje, bo na Glejcie jest cudzy nick.

Akty i suwak zagrożeń

Edycja ma trzy akty. Akt I to wędrówka z mroźnej północy na południe: kompanii nie ma, ziemia jest wspólna, a wioska buduje wspólnie zalążki osady: barak, palisadę, kuchnię, kuźnię i Skarbiec. Akt II (Gród) otwiera kompanie, działki, najem i kucie żelaza; Korona przejmuje osadę, bije pierwszą monetę i stawia Ratusz nad Skarbcem. Akt III (Królestwo) otwiera kucie stali i kończy się ostatnią burzą, gdy stanie Zamek. Do kolejnego aktu prowadzą kamienie milowe — wspólne cele wioski, które widać w oknie U (zakładka Kamienie), pod komendą /korona kamienie i na stronie głównej. Akt I nie ma ustalonej daty końca; celem jest przejście do aktu II przed pierwszą zimą. Akty przełącza administracja, gdy kamienie są gotowe; nowy akt jest ogłaszany na czacie.

W obrębie aktu działa suwak zagrożeń od 1 do 6 („Koloniści”, „Gród”, „Gród za murem”, „Królestwo”, „Oblężenie”, „Ostatnia burza”). Każda zmiana poziomu to wieść na czacie. Trudniej robi się tylko na zewnątrz: stwory rdzy (liczba, zasięg wzroku, pościg, siła i to, co potrafią rozbijać), burze, zwierzęta, zawały w kopalniach (od początku edycji; chronią podpory), czas na ratunek rannego. Głód, pragnienie, psucie się jedzenia i tempo nauki nie zmieniają się w całej edycji — gracz dołączający w późnym akcie nie ma gorszego tempa niż weteran.

Bieżący akt, poziom i pełną listę skutków pokazuje strona główna vintage-przygoda.pl (opisy pochodzą z pliku stan-swiata.json w modzie, więc strona i gra mówią to samo).

Nie da się przespać ani nocy, ani burzy. W łóżku można odpocząć, ale czas płynie zwyczajnie i ekran się nie zaciemnia. W czasie burzy łóżko nie przyjmuje. Kto zna zdolność Dobrze wypoczęty (Przetrwanie), po odpoczynku w łóżku uczy się szybciej: drzemka (kwadrans w łóżku) daje premię na krócej, sen (wyjście z gry w łóżku) na dłużej. Ile zostało, widać pod klawiszem C.

Burze, straż, siedliska wyrw

Burze przychodzą z algorytmu, nie z rozkładu gry. Nadciągają wieczorem, gdy w wiosce jest dość ludzi do obrony, i nigdy na garstkę bez straży albo na pustą wioskę. Zawsze poprzedza je zapowiedź na czacie, z zapasem czasu na zejście do schronu. Im więcej graczy w grze, tym burza jest silniejsza; siła rośnie też z aktem i suwakiem. Zapowiedzianej burzy nie da się przeczekać poza światem — uderzy, nawet gdy część obrońców się wyloguje. Stwory burzy zostawiają zwykły łup. Burza celuje w ziemię, na której ktoś jest w grze, i w ziemię Korony; domy nieobecnych nie płoną.

Straż Korony to osoby, które powołał król. Strażnik liczy się przy ocenie, czy w wiosce jest komu bronić; król liczy się jako strażnik. Straż nie daje innych przywilejów, tylko obowiązek stanąć przy bramie.

Siedliska wyrw zastępują losowe wyrwy temporalne. Od aktu II za wioską wyrasta siedlisko, nad którym wisi wyrwa. Rodzi się tam, gdzie ludzie najgęściej zajmują ziemię (najsilniej ciągną domy graczy, słabiej ziemia kompanii, najsłabiej ziemia Korony), w dziczy, na otwartym miejscu. Rośnie w pięciu poziomach, także gdy nikt nie gra. Nikt nie ogłosi, gdzie stoi: trzeba je znaleźć, po wyrwie widocznej ponad lasem i szumie z bliska. Kto pierwszy dotrze, o tym wieść dojdzie do Korony (z kierunkiem i odległością od Rynku), a odkryte siedlisko każdy widzi w zakładce „Wyrwy” na mapie.

  • Siedlisko wypuszcza fale obronne, gdy spada mu zdrowie, więc nie idź na nie w pojedynkę.
  • Gdy w wiosce są ludzie, wysyła też najazdy na wioskę, zapowiedziane dźwiękiem od strony wyrwy: zgrzytem żelaza i rykiem stworów. Najazd i burza nie przychodzą naraz, a najazd łamie drzwi i płoty jak burza.
  • Po rozbiciu zostają gruzy. Zamknij wyrwę na dobre, przytrzymując przy gruzach zębatkę temporalną — zębatka przepada, Korona ogłasza pieczęć, a okolica ma spokój. Niezapieczętowane siedlisko po czasie odrasta.
  • Zagłuszacz Wyrw blokuje narodziny nowych siedlisk w swoim zasięgu; ładuje się zębatkami; zasięg widać w zakładce „Zagłuszacze” na mapie.

Zębatek nie starczy na wszystko — to celowy wybór. Każda zużyta na pieczęć jest jedną mniej na łóżko i odwrotnie.

Śmierć, łóżko i odrodzenie

Śmierć ma kosztować drogę i chwilę słabości, nie zdobyte doświadczenie. Kara nigdy nie trwa dłużej niż jedna sesja.

  • Przed śmiercią: przy zerowym zdrowiu padasz nieprzytomny. Inny gracz może cię opatrzyć i podnieść, wynieść z walki albo dobić. Dopiero wykrwawiony albo dobity ginie naprawdę, a dobytek zostaje przy zwłokach.
  • Twoje łóżko: masz jedno, to, w którym ostatnio się położyłeś. Do odrodzenia liczy się tylko wtedy, gdy stoi w zamkniętej izbie: ściany, dach i drzwi, bez dziur (wystarczą prymitywne drzwi z kłód i patyków). Gdy izba się otworzy, łóżko przestaje się liczyć, a gra mówi o tym komunikatem.
  • Osłabienie: przez 30 minut prawdziwego czasu po odrodzeniu masz połowę zdrowia, zbierasz połowę doświadczenia, a łóżko nie ładuje wypoczynku. Kolejna śmierć liczy czas od nowa, ale nie pogłębia kary; czas płynie też, gdy nie grasz. Podniesienie z nieprzytomności to nie śmierć.
  • Akt I: po śmierci budzisz się w swoim łóżku w zamkniętej izbie; bez takiego łóżka — na spawnie świata.
  • Od aktu II łóżko trzeba naładować zębatką temporalną: trzymasz zębatkę i przytrzymujesz prawy przycisk na własnym łóżku. Im lepsze łóżko, tym więcej ładunków (od siennika po łóżko wiejskie albo dłutowane). Śmierć z ładunkiem budzi cię w łóżku i zabiera jeden ładunek. Ładunki są twoje; kto prześpi się w cudzym łóżku, ich nie zużywa.
  • Bez ładunku, bez łóżka albo z łóżkiem w otwartej izbie budzisz się w losowym miejscu na lądzie, daleko od ziemi Korony. Przy pierwszej takiej śmierci około 1000 bloków, potem coraz dalej, do granicy 3000. Wracasz sam, z mapą. Naładowanie łóżka cofa odległość.
  • Zniszczone łóżko traci ładunki. Niszczenie cudzego łóżka to szkoda wyrządzona innemu graczowi.

Zębatka nie ustawia już punktu powrotu w dowolnym miejscu.

Jedzenie i sen

Sen opisano wyżej: nie przewija czasu, a burzy nie prześpisz.

Jedzenie ma własny system, który sprawia, że warto gotować. Jedzenie nie tylko syci: wpływa na to, jak szybko się uczysz i jak dobrze pracujesz. Za złe jedzenie nie ma kary — najwyżej nie dostajesz nic ponad sytość.

  • Dieta — liczy się z tego, co zjadłeś w ostatniej dobie. Dobra dieta obejmuje wszystkie pięć grup pożywienia (owoce, warzywa, białko, zboża, nabiał) i różne, wyszukane potrawy. Surowy owoc nie waży nic, prosty chleb czy pieczone mięso ważą mało, a potrawy wyższych stopni z gałęzi kuchni ważą najwięcej. Pełna dieta może nawet podwoić tempo, w jakim rośnie twoje doświadczenie. Kto je jedno i to samo albo same surowe owoce, nie ma z diety nic. Premię z diety widzisz w statystykach postaci (klawisz C).
  • Posiłek — ostatni prawdziwy posiłek zostawia siłę na kilka godzin, a nowy zastępuje poprzedni. Przekąska (surowy owoc, warzywo) siły obiadu nie kasuje.
  • Najedzony — po potrawie z kilku grup: więcej zdrowia, szybsze gojenie, szybsza praca kilofem. Połowa tej premii jest od samego najedzenia, reszta rośnie z dietą.
  • Syty — po świeżym posiłku głód spada wolniej, tym wolniej, im lepsza dieta. Nieświeży posiłek daje mniej.
  • Rozgrzany — po posiłku zjedzonym na ciepło zimno nie głodzi cię szybciej. Zimą to się liczy.
  • Praca głodzi — kopanie, rąbanie, piłowanie i kucie głodzą szybciej niż spacer. Gotowanie też kosztuje kalorie, gdy robisz je rękami: mielenie w żarnach, wyrabianie w misie, prasa, ćwiartowanie na stole rzeźniczym, oprawianie zwierzęcia. Garnek, który gotuje się sam, piec, beczka i wędzarnia nie głodzą.
  • Strzałki głodu — przy pasku sytości pokazują, jak szybko teraz głodniejesz, a ich kolor mówi, co głodzi cię najbardziej: praca, bieg i walka, zimno albo gojenie ran.

Po posiłku czat mówi, co ci dał, i kiedy jego siła minie. Więcej w podręczniku, strona „Jedzenie”.

Komendy dla gracza w skrócie

  • /kompania okno — okno „Kompania”; klawisz U — menu „Kompania i Korona”
  • /kompania — moja kompania, stopień i status
  • /kompania lista — członkowie mojej kompanii
  • /kompania zaproszenia, /kompania przyjmuje, /kompania odrzucam — zaproszenia do kompanii
  • /kompania wystepuje — wystąpienie z kompanii (z potwierdzeniem)
  • /kompania zapros, /kompania cofnij-zaproszenie, /kompania wydal, /kompania awansuj — zarządzanie kompanią (lider i zastępcy)
  • /kompania degraduj, /kompania oddaj, /kompania zamknij — tylko lider
  • /kompania badania, /kompania badanie <węzeł> — badania kompanii (ustawia lider albo zastępca)
  • /korona — akt, król i dwór
  • /korona katalog, /korona rangi — uprawnienia i rangi dworu
  • /korona ziemia — obszary ziemi Korony (zmiany tylko dla króla i dworu)
  • /dzialka, /dzialka przyjmuje|odrzucam|odchodze <palik> — zaproszenia na cudzą ziemię i rezygnacja z domownictwa
  • /land list, /land info — moje działki; czyja jest ziemia, na której stoję
  • /potwierdzam, /anuluj — potwierdzenie albo rezygnacja z czekającej operacji
  • /korona kamienie — kamienie milowe wszystkich aktów i ich stan
  • /korona kamien zglos <id> — zgłoszenie wykonanego kamienia (w akcie I może każdy)

Komend administracji nie opisujemy.

Co jeszcze warto wiedzieć

  • Czat. Nie musisz odgrywać postaci. Czaty w grze (globalny, lokalny i kanał kompanii), na Discordzie i głosowy to zwykłe rozmowy graczy; w roli są tylko postacie niezależne i, jeśli tak zdecydują, król ze strażą.
  • Doświadczenie. Krzywa jest wolna, a najwyższy poziom praktycznie nieosiągalny. Śmierć nie odbiera zdobytego doświadczenia, ale przez pół godziny po odrodzeniu zbierasz go mniej. Na premierę wszyscy zaczynają od zera.
  • Waluta to moneta bita przez Koronę. Zębatka temporalna jest surowcem, nie walutą, i ma ważne zastosowania (łóżko, pieczęć, Zagłuszacz).
  • Gdzie szukać dalej: podręcznik w grze (H, dział Korony), strona główna (bieżący akt i suwak), /gracze (kto rządzi, kogo prosić o pomoc, mały ranking).
  • Budowanie. Ziemia i ubita ziemia spadają, gdy nie mają podparcia od spodu, więc dachu z nich nie zrobisz; na strop weź strzechę, glinę z sieczką albo ubijaną ziemię. Ubijanie zmniejsza objętość: z 6 bloków ziemi wychodzą 4 ubitej, z 6 ubitej — 4 ubijanej. Dym z ogniska i pieca zbiera się pod dachem; w izbie bez komina można się nim podtruć.
  • Las i pole. Ścięte drzewo przewraca się i leży jako kłody do porąbania siekierą; z pieńka po roku gry odrasta nowe. Po zbiorze pole leży odłogiem i trzeba je znów zaorać motyką.
  • Zimno. Edycja zaczyna się na mroźnej północy. Wiatr, przemoczenie, ubranie i ognisko wpływają na to, jak szybko marzniesz.
  • Handel. Handlować może każdy. Sklepy to stragany z magazynem; cenę ustala się w dowolnym przedmiocie, zwykle w monecie Korony.
  • Kupcy. Kupcy i wieśniacy nie sprzedają niczego z żelaza, stali ani żelaza meteorytowego — takie wyroby robią gracze.
  • Wylogowanie. Po wyjściu z gry postać zostaje w świecie i śpi. Przez pierwsze minuty jest chroniona, potem można ją obszukać, więc wylogowuj się w bezpiecznym miejscu.
  • Dzwony i rogi. Dzwony i róg królewski należą do Korony. Róg wojenny z koziego rogu zrobi ten, kto zna zdolność Rogownik (badanie kompanii). Megafonu nie ma.

Wszystkie wpisy są własnością Archiwów Vintage Przygoda

Zgłoś błąd w kronice